Heads’ Up

Αν δεν είναι αυτό γκαντεμιά…δεν ξέρω τι είναι! Μια, και το τονίζω μία blogger βρέθηκε σε όλο το δίκτυο να με επισκεφθεί και να μου αφήσει σχόλιο και ο μαύρος καθώς της έγραφα ένα σχόλιο ( με τρομερές και φοβερές προεκτάσεις και συμβουλές ) έπεσε το ρεύμα και πάει η σύνδεση! ΤΕΛΕΙΑ! ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ! Γι αυτό και εγώ γράφω στο Neoffice ( κατεβάστε το και σπάστε τα νεύρα του Bill, καταπληκτικό για Mac και με ορθογράφο και με όλα τα καλούδια του ποταπού και κακού Office! μπλιαχ! Link http://www.neooffice.org/neojava/es/download.php, εδώ) και μετά θα το ανεβάσω!Τεσπά! Η Maggie λοιπόν! Από όσο μπόρεσα να καταλάβω ( δεν δράττω και δάφνες για τις ιδιαίτερες πνευματικές μου ικανότητες!) είναι μια χαρά κοπέλα , προς το κουκλάρα θα έλεγα αλλά μην εκτραπούμε κιόλας, η οποία μάλλον περνάει μια φάση……αρνητική! ΓΙΑΤΙ?

Δεν γνωρίζω αν και σε αυτή την ηλικία (και σε κάθε ηλικία) το story είναι κλασσικό! Αγόρι κορίτσι πολλά χρόνια μαζί, αγάπη, έρωτας και στο τέλος κλάμα! By the way…..this is life! Που πολύ απλά σημαίνει ότι αυτό θα συμβεί και άλλες φορές είτε υπέρ μας είτε κατά μας, και γι αυτό ζούμε! Όχι απλώς και μόνο αυτό! Αυτό είναι η ζωή μας! Δεν θα ήταν ανιαρό να ζούμε μια επίπεδη ζωή πού όλα θα είναι μέχρι βαρεμάρας ωραία και καλά! Πως θα εκτιμήσεις το τέλειο φευγαλέο εκείνο δευτερόλεπτο που όλα θα είναι μοναδικά αν δεν ξύσεις και τον πάτο του βαρελιού? ( Δρ. Ruth νιώθω τώρα αλλά….δεν πειράζει!)

Και μιας και είναι (σίγουρα) νεότερη μου (ηλικιακά, γιατί εγκεφαλικά κάτι μου λέει ότι το κορίτσι έχει γαλόνια) τώρα θα πω την μεγαλύτερη μακακία της ημέρας! Σαν μέγας και τρανός σοφός θα πω ότι “κορίτσι μου μην σκας για διαγωνισμούς που πήγαν στράφι ,μην σκας για γκόμενους και έρωτες που τελείωσαν, μην σκας για γόβες και αντικείμενα που χάλασαν…..εσύ να είσαι καλά οι φίλοι σου που σου στέκονται ακόμα και όταν είσαι αποδεδειγμένα μακάκας ( αυτό είναι ανιδιοτέλεια και πραγματική συμπαράσταση ) και όλα μα ΟΛΑ φτιάχνονται. Στο κάτω κάτω της γραφής εσύ τα φτιάχνεις και εσύ τα γκρεμίζεις, από εσένα εξαρτιόνται πολλά αν όχι όλα.” Παλαμάκια και συγχαρητήρια παρακαλώ μετά.

Ότι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιό δυνατούς και πιο σκληρούς. Ο ήλιος θα ξαναβγεί, ο διαγωνισμός θα πετύχει, ο γκόμενος θα γυρίσει ( και τότε θα δει τον Χριστό φαντάρο γιατί εσύ θα έχεις συνεχίσει, και πάμε γι άλλα, και τότε να δεις πως θα γελάς…γιατί ΘΑ γελάσεις σίγουρα καθώς θα αντιληφθείς πόσο πουτ..α είναι η ζωή και πως τα φέρνει) η καθημερινότητά σου θα ναι θετική κτλ κτλ.

Και τώρα έφαγα φλασιά…..μήπως είσαι emo?

Με αυτά και μ’αυτά ελπίζω να γέλασες λίγο με τις μακακίες που έγραψα και να μην παρεξηγήθηκες. Δεν ήθελα να γράψω ένα κάρο αερολογίες στο blog σου και να φανώ τζάμπα αμπελοφιλόσοφος. Keep walking keep smilling!-)

Με αυτά και με αυτά ελπίζω να μην τα πήρες με τον μονόλογο αυτό! Μπορεί και να λογοκριθεί βέβαια όποτε θέλεις!

υ.γ. Και ελπίζω να μην σου έρθει κολικός διαβάζοντάς το!
υ.γ.2 ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΔΕΗ!